شعشاع

شعشاع. [ ش َ ] ( ع ص ) دراز. رجوع به شعشع شود. || سبک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || نیکو. || خوب خلقت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( مهذب الاسماء ) ( از اقرب الموارد ). || زیرک و ماهر در کار. ( از اقرب الموارد ). || خوشنما. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || پریشان. متفرق. || سایه تنک پراکنده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به شعشع شود.

دراز یا سبک یا نیکو

💡 اوست شعشاع نور آن خورشید که شد از نور او روان خورشید

💡 زانک شعشاع و حضور آفتاب بر نتابد چشم و دلهای خراب

💡 شمس الحق تبریزی بر شمس فلک روزی باشد که طراز نو شعشاع تو بطرازد

💡 گندمی خورشید آدم را کسوف چون ذنب شعشاع بدری را خسوف

💡 شعشاع ماه چارده از پرتو رخسار او هم جعدهای عنبرین در طره شمشاد از او