لغت نامه دهخدا
( شاغلة ) شاغلة. [ غ ِ ل َ ] ( ع ص ) تأنیث شاغل. رجوع به شاغل شود.
شاغله
فرهنگ فارسی
( اسم ) مونث شاغل ۱ - در کار دارنده ۲ - باز دارنده مانع.
جمله سازی با شاغله
💡 و ديـگـر خـبر داد از وقوع فتنه ها در كوفه و كشته شدن يا مبتلا به بلاهاى شاغله شدنسركردگان ظلم كه در كوفه عَلَمْ ظلم و ستم افراشته سازند در آنجا فرموده: