لغت نامه دهخدا
( شاربة ) شاربة. [ رِ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث شارب. آشامنده. ج، شاربات و شوارب. ( اقرب الموارد ).
شاربة. [ رِ ب َ ] ( ع اِ ) گروهی که بر کناره جوی سکونت دارند و منسوب به آنندکه آب از وی خورند. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
( شاربة ) شاربة. [ رِ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث شارب. آشامنده. ج، شاربات و شوارب. ( اقرب الموارد ).
شاربة. [ رِ ب َ ] ( ع اِ ) گروهی که بر کناره جوی سکونت دارند و منسوب به آنندکه آب از وی خورند. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
گروهی که بر کناره جوی سکونت دارند و منسوب بانند که آب از وی خورند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حديث: 2 و بهذاالاسنادقال قال رسول الله صلى الله عليه و آله من قلم اضلفاره يوم السبت او يوم الخميس واخذ من شاربه عوفى من و جع الاضراس و وجع العين.
💡 من قلم اظافيره يوم الجمعة و اخذ من شاربه و استاك و افرغ على راءسه من الماء حينيروح الى الجمعة شيعه سبعون الف ملك كلهم يستغفرون له و يشفعون له