سیم ساعد

سیم ساعد. [ ع ِ ] ( ص مرکب ) که بازوان سپید برنگ نقره دارد. سپیدبازو. که بازوی سیمگون دارد:
چرا که خواجه بخیل و زنش جوانمرد است
زنی چگونه زنی سیم ساعد و لنبه.عماره مروزی.شاد باش و می ستان از ریدکان و ساقیان
ساقیان سیم ساعد ریدکان سیم ساق.منوچهری.

که بازوان سپید برنگ نقره دارد

💡 شود شاخها سر به سر سیم ساعد کند باغ را چون سمنبر شکوفه

💡 ندانم چه نیرنگ فواره ساخت که در آستین سیم ساعد گداخت

💡 گاهی شراب نوش کن از سیم ساعدان وز بسدین نگاران شکر شکار باش

💡 میش نتواند بزور از شیر رست سیم ساعد ما و او پولاد دست

💡 نهان ساز در آستین سیم ساعد درون از طمع های خامم بگردان

💡 صد غلامش بود ترک ماه روی سرو قامت، سیم ساعد، مشک بوی