سیل خیز

سیل خیز. [ س َ / س ِ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) جایی که سیل ازآن حرکت کند. ( از فرهنگ فارسی معین ). جایی که سیل از آن خیزد. آنجا که سیل از آن روان شود:
تا بدامن ننشیند ز نسیمش گردی
سیل خیز از نظرم رهگذری نیست که نیست.حافظ.ز سیل خیز فنا ایمن است قصر بقات
چنانکه حصن فلکها ز صدمت پلکن.شمس فخری ( از آنندراج ).

۱. جایی که سیل از آنجا سرازیر شود.
۲. زمینی که بیشتر از جاهای دیگر از آن سیل جاری شود.

۱ - حرکت سریع سیل. ۲ - ( صفت ) جایی که از آن سیل حرکت کند دره سیل خیز.

💡 بنیاد خوشدلیّ من از سیل خیز اشک گیرم که خود نگردد باطل، کجا برم؟

💡 ترسمت ای خفته در دامان کوهی سیل خیز خواب نگذاری زسر تا آبت از سر بگذرد

💡 ترسمت ای خفته در دامان کوهی سیل خیز خواب نگذاری ز سر تا آبت از سر بگذرد

💡 تا به دامن ننشیند ز نسیمش گَردی سیل خیز از نظرم رهگذری نیست که نیست

💡 بسکه ز خوناب دل دیده شده سیل خیز میرسدم هر نفس موجه خون تا کمر

💡 الحذر ای مردمک از موج چشم سیل خیز دجله و جیحون و عمان است این نه آب جوی