لغت نامه دهخدا
سیاه زبان. [ زَ ] ( ص مرکب )عیب گو. ( آنندراج ). بدزبان. عیب گو. ( ناظم الاطباء ).
سیاه زبان. [ زَ ] ( ص مرکب )عیب گو. ( آنندراج ). بدزبان. عیب گو. ( ناظم الاطباء ).
عیب گو بد زبان
💡 آن به که از میان نبرم داغ لاله را از باطن سیاه زبانان حذر کنم