سگ غرچه
لغت نامه دهخدا
سگ غرچه. [ س َ گ ِ غ َ چ َ / چ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سگ زبون و بی جرأت و در شرح خاقانی به معنی سگ صحرانشین. ( آنندراج ) ( غیاث ).
فرهنگ فارسی
سگ زبون و بی جارئت و در شرح خاقانی بمعنی سگ صحرا نشین.
جمله سازی با سگ غرچه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آزرده‌ام ز زخم سگ غرچه لاجرم خط فراق بر خط شروان کشیده‌ام
