لغت نامه دهخدا
سگ غرچه. [ س َ گ ِ غ َ چ َ / چ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سگ زبون و بی جرأت و در شرح خاقانی به معنی سگ صحرانشین. ( آنندراج ) ( غیاث ).
سگ غرچه
فرهنگ فارسی
سگ زبون و بی جارئت و در شرح خاقانی بمعنی سگ صحرا نشین.
جمله سازی با سگ غرچه
💡 آزردهام ز زخم سگ غرچه لاجرم خط فراق بر خط شروان کشیدهام
