سوخته بال

سوخته بال. [ ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) بال و پر ریخته:
با بلبلان سوخته بال ضمیر من
پیغام آن دو طوطی شکرفشان بگوی.سعدی.

بال و پر ریخته

💡 ز آب جود او در بادیه کشتی برود ز آتش تیغش در نیل شود سوخته بال

💡 ای به مسمار قضا دوخته چشم ابلیس به دم گرمروان سوخته بال جبریل

💡 پرتو حسن زبس سوخته بال و پر ما سرمهٔ دیدهٔ عنقا شده خاکستر ما

💡 طاوس فلک هر شب شد سوخته بال و پر هم شمع رخت سوزد گر بال و پری سازد

💡 ز جور و کینه پس آنگه زدند آتش کین به آشیانه ی آن طایران سوخته بال