سنگساری

سنگساری. [ س َ ] ( حامص مرکب ) رجم. ( ناظم الاطباء ). عمل سنگسار کردن. رجم کردن:
مکن بر فرق خسرو سنگباری
چو فرهادش مکش در سنگساری.خاقانی.سری دگر بکف آور که در طریقت عشق
سزاست این سر سگسار سنگساری را.خاقانی.با وجود شرمساری و بیم سنگساری گفت... ( گلستان چ یوسفی ص 165 ).

💡 به چشم اهل عبرت سنگساری بیشتر نبود نهان سازد فلک چون در مرصع تاجداران را

💡 قرابه دیده چون خم دستیاری پیاله کرده از می سنگساری

💡 ترازو شرمسار چشم مستش کشیده سنگساری ها ز دستش