سخن رس

لغت نامه دهخدا

سخن رس. [ س ُ خ َ رَ / رِ ] ( نف مرکب ) زودفهم. زیرک. با ادراک و با فراست. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

زود فهم زیرک با ادراک و با فراست

جمله سازی با سخن رس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 مپرس وجه سواد سفینه ها غالب سخن به مرگ سخن رس سیاه پوش آمد

💡 گر او رفت، بر جای او کس نماند سخنگو، سخندان، سخن رس نماند

💡 قدر خزف نباشد بی جوهری گهررا هر جا سخن رسی نیست گفتارگو نباشد

💡 نیکو مثلی زد آن سخن رس کز آدمی است یک هنر بس

💡 او با آن بیان رسا و قدرت کلامش، در میان جمع همچون یک سخن رس عمل می‌کرد و توانست افکار پیچیده خود را به سادگی به گوش همگان برساند.

💡 سخن رس بودن در این عصر که همه به دنبال شنیدن حقایق هستند، نیازمند تمرین مداوم و تسلط بر قواعد زبان و فن بیان بسیار پیچیده است.

💡 در آن مجلس تاریخی، وی به عنوان یک سخن رس شناخته می‌شد که با هر کلامی که بر زبان می‌آورد، دل‌های شنوندگان را به تسخیر خود درمی‌آورد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران