سخن رس
لغت نامه دهخدا
سخن رس. [ س ُ خ َ رَ / رِ ] ( نف مرکب ) زودفهم. زیرک. با ادراک و با فراست. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
زود فهم زیرک با ادراک و با فراست
جمله سازی با سخن رس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مپرس وجه سواد سفینه ها غالب سخن به مرگ سخن رس سیاه پوش آمد
💡 گر او رفت، بر جای او کس نماند سخنگو، سخندان، سخن رس نماند
💡 قدر خزف نباشد بی جوهری گهررا هر جا سخن رسی نیست گفتارگو نباشد
💡 نیکو مثلی زد آن سخن رس کز آدمی است یک هنر بس
💡 او با آن بیان رسا و قدرت کلامش، در میان جمع همچون یک سخن رس عمل میکرد و توانست افکار پیچیده خود را به سادگی به گوش همگان برساند.
💡 سخن رس بودن در این عصر که همه به دنبال شنیدن حقایق هستند، نیازمند تمرین مداوم و تسلط بر قواعد زبان و فن بیان بسیار پیچیده است.
💡 در آن مجلس تاریخی، وی به عنوان یک سخن رس شناخته میشد که با هر کلامی که بر زبان میآورد، دلهای شنوندگان را به تسخیر خود درمیآورد.