سبز پوشی

لغت نامه دهخدا

سبزپوشی. [ س َ ] ( حامص مرکب ) عمل سبز پوشیدن:
فلک را داده سَرْوَش سبزپوشی
عمامش باد را عنبرفروشی.نظامی.سبزپوشی به از علامت زرد
سبزی آید بسروبن درخورد.نظامی.

فرهنگ فارسی

عمل سبز پوشیدن

جمله سازی با سبز پوشی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 سبز پوشی چو فصل نیسانی سرخ‌رو‌یی چو صبح نورانی

💡 فلک را داده سَروَش سبز پوشی عمامش باد را عنبر فروشی

💡 در بسیاری از سنت‌های قدیمی، سبز پوشی نماد امید و شروع دوباره زندگی است و معمولاً در جشن‌های بهاری برای جلب خوشبختی و شکوفایی طبیعت به کار می‌رود.

💡 وقتی در میان باغ‌های پر از گل قدم می‌زنی، سبز پوشی طبیعت چنان چشم‌نواز است که تمام خستگی‌های روزانه را از تن و روح انسان به بیرون می‌راند.

💡 برخی معتقدند که سبز پوشی در مراسم‌های مذهبی و سنتی می‌تواند آرامش عمیقی به دل پیروان بیاورد و پیوند آن‌ها را با طبیعت و خالق برقرار کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران