لغت نامه دهخدا
زیان رسان. [ رَ / رِ ] ( نف مرکب )زیان رساننده. آسیب و خسارت واردآورنده:
ز اقبال تو سنگسار گردد
چون پیل زیان رسان کعبه.خاقانی.رجوع به زیان و دیگر ترکیبهای آن شود.
زیان رسان. [ رَ / رِ ] ( نف مرکب )زیان رساننده. آسیب و خسارت واردآورنده:
ز اقبال تو سنگسار گردد
چون پیل زیان رسان کعبه.خاقانی.رجوع به زیان و دیگر ترکیبهای آن شود.
زیان رساننده آسیب و خسارت وارد آورنده
💡 ز اقبال تو سنگ سار گردد چون پیل زیان رسان کعبه