لغت نامه دهخدا
پاتوغدار. ( نف مرکب ) کسی که در پاتوغ سمت پیشوائی و ریاست دارد و او به صفات شجاعت و عفت متصف است.
پاتوغدار. ( نف مرکب ) کسی که در پاتوغ سمت پیشوائی و ریاست دارد و او به صفات شجاعت و عفت متصف است.
( اسم ) کسی که در پاتوغ سمت پیشوایی و ریاست دارد و بشجاعت و عفت متصف است.
کسی که در پاتوغ سمت پیشوایی و ریاست دارد و او به صفات شجاعت و عفت متصف است