لغت نامه دهخدا
زنهارگیر. [ زِ ] ( نف مرکب ) امانت دار. گیرنده امانت. کفیل:
سه سالش پدروار از آن گاو شیر
همی داد هشیار زنهارگیر.فردوسی.|| آنکه برای کسی امان می گیرد و یا مهلت می گیرد. ( ناظم الاطباء ).
زنهارگیر. [ زِ ] ( نف مرکب ) امانت دار. گیرنده امانت. کفیل:
سه سالش پدروار از آن گاو شیر
همی داد هشیار زنهارگیر.فردوسی.|| آنکه برای کسی امان می گیرد و یا مهلت می گیرد. ( ناظم الاطباء ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سه سالش همی داد زان گاو شیر هشیوار بیدار زنهارگیر