لغت نامه دهخدا
زقا. [ زَ ] ( ع اِ ) درختی است که برگ کوچک دارد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
زقا. [ زَ ] ( ع اِ ) درختی است که برگ کوچک دارد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
درختی است که برگ کوچک دارد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بلكه وى عالم ربانى و داراى علم لدنى بوده است. در روايتى از معصومين عليه السلامدر شاءن آن حضرت آمده است كه: انه زق العلم زقا زفه اى اطمعه. يعنى آن حضرت در كودكى (از پدر بزرگوار خويش ) علم آموخت، آن گونه كه كبوتربچه خود را غذا مى دهد و آب مى خوراند، و هم يعنى آن حضرت چشيده است علم را چشيدنى.(3)
💡 بلكه وى عالم ربانى و داراى علم لدنى بوده است. در روايتى از معصومين عليه السلامدر شاءن آن حضرت آمده است كه: انه زق العلم زقا زفه اى اطمعه.