ریش گاوی

ریش گاوی. ( حامص مرکب ) حماقت و بی تمیزی. ( مجموعه مترادفات ص 127 ). صفت ریش گاو. ابلهی و نادانی. ( یادداشت مؤلف ). گولی. ابلهی. ( امثال و حکم دهخدا ). حماقت. ( غیاث اللغات ):
آن خلیفه گول هم یک چند نیز
ریش گاوی کرد خوش با آن کنیز.مولوی.ز ریش گاوی خود غره شد به حلم تو دشمن
نداند آنکه کند شیرگاه خشم تبسم.ابن یمین.

حماقت و بی تمیزی. صفت ریش گاو ابلهی و نادانی.

💡 سوی یاقوت و لعل از ریش گاوی فروغ مهره خر می فرستم

💡 آن خلیفه گول هم یک چند نیز ریش گاوی کرد خوش با آن کنیز

💡 چون چشم می‌گشاید در چشم می‌نماید گر ز آنک ریش گاوی ور شیر هوشمندی

💡 مفتی از منع صفایی در عشق ریش گاوی کند از کوی خری

💡 مده بدست خران مالشم که حیف بود که ریش گاوی گوید: زهی کفایت من

💡 بباید ساخت با هر ناپسندی که ارزد ریش گاوی ریشخندی