لغت نامه دهخدا
روز جستن. [ ج ُ ت َ ] ( مص مرکب ) در شعر زیر از فردوسی ظاهراً کنایه از جستن بخت و اقبال است:
از آن پس که بنمود پنجاه وهشت
بسر بر فراوان شگفتی گذشت
همی آز کمتر نگردد بسال
همی روز جویم بتقویم و فال.فردوسی.
روز جستن
جمله سازی با روز جستن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تو نور مجلس انسی به روز مجلس انس به روز جستن پیکار پشت بازوی ما
