روح فزا

روح فزا. [ ف َ ] ( نف مرکب ) مخفف روح افزا یا روح فزای. روح افزا. رجوع به همین ترکیب شود:
تو را همایون دارد پدر بفال که تو
ستوده طلعتی و صورت تو روح فزای.فرخی.نکته روح فزا از دهن دوست بگو
نامه خوش خبر از عالم اسرار بیار.حافظ.بگو که جان عزیزم ز دست رفت خدا را
ز لعل روح فزایش ببخش از آنکه تو دانی.حافظ.

یا روح فزای بمعنی روح افزا

💡 فیض هرگاه که از دوست سخن میگوئی از می روح فزای سخنانت مستم

💡 کلام روح فزای تو در کمال هنر صفای روی تو صافی تر از گهر بسیار

💡 نسیم روح فزا از دیار دوست رسید که کشتگان غم هجر را روان بخشید

💡 قصه عیسوی کهن گشن کنون به تازگی عارض نازکش نگر روح فزای تازه بین

💡 کرده ورود بهار دهر کهن را جوان غصه زدا شد زمین روح فزا شد زمان

💡 عندلیب چمن روح فزای دم صبح صوت شور آور افغان سحرخیزان است