لغت نامه دهخدا
ره نرفته. [ رَه ْ ن َ رَ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) بی تجربه. تجربه نادیده. ( از فرهنگ فارسی معین ):
خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق.حافظ.
ره نرفته. [ رَه ْ ن َ رَ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) بی تجربه. تجربه نادیده. ( از فرهنگ فارسی معین ):
خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق.حافظ.
( صفت ) بی تجربه تجربه نادیده [[ خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق ? ]] ( حافظ ).
💡 خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق دریادلی بجوی دلیری سرآمدی
💡 آن تشنه لب درین دشت آخر رسد بآبی کز ره نرفته باشد از جلوه سرابی
💡 راهیست راه عشق و تو آن ره نرفتهای ملکیست ملک ما که تو آنجا ندیدهای
💡 به ره نرفته دو گامی برهنه پا شده اند نصیب نیست به هر کس برهنه پایی ما
💡 سر او فکنده صفایی به پای یار و خموشم که ره نرفته و بارم به منزل افتاده است
💡 کسی بهتر ازو این ره نرفته وگر رفته رهش از وی شنفته