ره بریدن

ره بریدن. [ رَه ْ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) راه بریدن. راهزنی کردن. دزدی کردن. ( یادداشت مؤلف ). || راهی شدن. عازم شدن. ره نوردیدن. رفتن:
از پشت چار لاشه فرود آمده چو عقل
برهفت مرکبان فلک ره بریده ایم.خاقانی. || طی کردن راه:
گر در طلبم رهی بریدی
ای من رهی ات که رنج دیدی.نظامی.و رجوع به راه بریدن شود.

بریدن. راهزنی کردن. دزدی کردن

💡 توان اندر صفاتش ره بریدن ولی در ذات او نتوان رسیدن

💡 ندیدن هم ز تو چون دست برداشت نه تو مانی و نه هم ره بریدن

💡 راهها باید بریدن تا رسی در گرد عشق با دو دیده ره بریدن نیست آسان کارکی

💡 نگردد قطع راه عشق بی شوق به پای خفته نتوان ره بریدن

💡 شبروان را ز ره بریدن شب گرچه باشد هزار گونه تعب