رنگ پذیر

رنگ پذیر. [ رَ پ َ ] ( نف مرکب ) آنکه یا آنچه رنگ پذیرد. آنکه یا آنچه رنگ بردارد. رجوع به رنگ پذیرفتن و رنگ برداشتن و رنگ گرفتن شود.

آنکه یا آنچه رنگ پذیرد آنکه یا آنچه رنگ بردارد

💡 بهرام خون خصم تو ریزد بتیغ کین کان تیغ نیست رنگ پذیر اندر آسمان

💡 فتد در آینه گرعکس رای انور تو به هیچ وجه نگردد در آب رنگ پذیر

💡 نگر به لاله و طبع بهار رنگ پذیر یکی برنگ عقیق و دگر ببوی عبیر

💡 یعنی ای خواجه باش رنگ پذیر دیو شهوت مدار بی زنجیر