رمبیده
مترادفها
چروکیده، مچاله، منقبض
لغت نامه دهخدا
رمبیده. [ رُ دَ / دِ ] ( ن مف / نف ) بر روی هم خراب شده. ریخته شده و خراب شده. رجوع به رمبیدن شود.
فرهنگ عمید
خراب شده و فروریخته.
جمله سازی با رمبیده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 علت پایداری یک ستاره خنثی شدن دو اثر متقابل گداخت هستهای درون هستهٔ ستاره (رو به بالا) و گرانش جرم ستاره (روبه پایین یا متمرکز شدن در یک نقطه) است ستارگان که عمرشان در رشته اصلی به پایان میرسد وارد محدودهای در نمودار هرتسپرونگ راسل میشوند به نام نوار ناپایداری که در این حالت ابتدا ستاره بهدلیل کاهش گداختِ هستهای درون هسته (که خود معلول اتمام سوخت مجاز یا رسیدن به مرحلهٔ گداخت آهن است) به داخل فرومیریزد و فشار درون هسته باعث میشود تا ستاره به گداخت عنصر بالاتر هم بپردازد و وقتی تمام شد یا فشار کافی نبود ستاره دوباره رمبیده میشود تا دوباره فشار به اندازه کافی برسد و این چرخه ادامه پیدا خواهد کرد تا ستاره منفجر شود.
💡 با گذشت سالهای طولانی از آن حادثه تلخ، چهره آن پیرمرد به دلیل غم و غصه بسیار رمبیده و چروکیده شده بود، گویی تمام سختیهای زندگی را بر دوش میکشید.
💡 برگهای خشکیده و رمبیده درختان در فصل پاییز، نشانهای از پایان چرخه رشد و آماده شدن طبیعت برای ورود به دوران خواب زمستانی و آرامش هستند.
💡 پوست انسان در اثر قرار گرفتن مداوم در معرض نور شدید خورشید و کمآبی، ممکن است به مرور زمان رمبیده و علائم پیری زودرس را نشان دهد.