رزم جستن

رزم جستن. [ رَ ج ُ ت َ ] ( مص مرکب )جنگ طلبیدن. جنگ خواستن. رزمجویی کردن:
بدو گفت شاه ای خردمند پور
برادر همی رزم جوید تو سور.فردوسی.تهمتن بدو گفت کای شهریار
ترا رزم جستن نیاید بکار.فردوسی.

جنگ طلبیدن جنگ خواستن رزمجویی کردن.

💡 هم آنگه ز بغداد بیرون شدند سوی رزم جستن به هامون شدند

💡 یکایک شما آگهید ای گروه که نایم من از رزم جستن ستوه

💡 به پای خود ایدر به دام آمدی پی رزم جستن ز نام آمدی

💡 که در رزم جستن دلیران بدیم سگالش گرفتیم و شیران بدیم

💡 بویژه که خود کرده باشد به جنگ گه رزم جستن نجوید درنگ

💡 بسی شاد گردید و سر برفراخت پی رزم جستن یکی چاره ساخت