ردید

متضادها

پذیرفت، قبول کرد

لغت نامه دهخدا

ردید. [رَ ] ( ع ص ) مرد قبیح و زشت. ج، رُدُد. ( ناظم الاطباء ). || سحاب ردید؛ ابر باران ریخته. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

مرد قبیح و زشت یا سحاب ردید ابر باران ریخته.

جمله سازی با ردید

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 سعد بن محمد الرازی گوید: چند سال حاتم را شاگردی کردم. هرگز ندیدم که او در خشم شد، مگر وقتی به بازار آمده بود، یکی ردید را که شاگردی را از آن او گرفته بود و بانگ می‌کرد که چندین گاه است که کالای من گرفته است و خورده و بهای آن نمی‌دهد. شیخ گفت: ای جوانمرد!مواساتی بکن. مرد گفت: مواسات ندارم. سیم خواهم. هر چند گفت: سود نداشت. در خشم شد و ردا از کتف برگرفت و برزمین زد. در میان بازار پر زر شد همه.

💡 هیئت مدیره شرکت پس از بررسی دقیق مدارک ارائه شده توسط شرکت جوان، پیشنهاد همکاری آن‌ها را برای انجام پروژه بزرگ امسال به طور کامل ردید.

💡 وقتی او سعی کرد با لحنی تند و بی‌ادبانه با مدیر خود صحبت کند، مدیر با قاطعیت تمام تمام صحبت‌های او را به سختی ردید.

💡 داور مسابقه پس از مشاهده عملکرد ضعیف شرکت‌کننده در مرحله اول، تمام تلاش‌های او برای پیشرفت در مراحل بعدی را به سرعت ردید.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران