ربوده عقل

ربوده عقل. [ رُ دَ / دِ ع َ ] ( ص مرکب ) گول خورده. ( ناظم الاطباء ). مسلوب. سلیب. ( منتهی الارب ). آنکه عقل از وی رفته باشد. ( ناظم الاطباء ).

گول خورده مسلوب سلیب

💡 نرگس مستت ربوده عقل من برده خوابم نرگس جادوی تو

💡 درین بهار دلنشین که گشته خاک عنبرین ز من ربوده عقل و دین نگاری از نگارها

💡 تو را سودای سیم و زر، مرا آن سرو سیمین بر اسیر و مبتلا کرده ربوده عقل و دانایی