لغت نامه دهخدا
ذموم. [ ذَ] ( ع ص ) بسیار عیب شمارنده مردم را. عَیاب. عَیوب.
ذموم. [ ذَ] ( ع ص ) بسیار عیب شمارنده مردم را. عَیاب. عَیوب.
بسیار عیب شمارنده مردم را.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اما پاسخ به لحاظ مبداء قابلى به اين است كه گوهر علم سحر مذموم نيست؛ بنابراين صرف تعلّم آن زيانبار، حرام و مذموم نيست. تنها چيزى كه ذموم است عمل به آن يا تعلّم به قصد عمل است و چون دو فرشته مزبور هم از متن عمل به سحر صون بودند و هم از قصد آن منزّه، فراگيرى آنان و پذيرش آنچه نازل مى شد، بدون محذور بوده است.