دیو دین

دیو دین. [ وِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شیطان لعین است. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

کنایه از شیطان لعین است.

💡 دیو دین آنگهی ز تو برمد که ز تو گند معصیت ندمد

💡 ایا دیو دینان دون دغل! شما را چه در سر بود زین عمل؟

💡 برون کرده‌است از ایران دیو دین را ز بی‌دینی چنین ویران شد ایران

💡 بوقت مرگ چو با دیو کارزار کنم تو باش تا نبرد دیو دین نصیر مرا