کلمه «دیو دیده» در متون قدیمی به عنوان صفت به کار رفته و به معنای شخص دیوانه، مجنون یا مصروع است. این واژه گاهی به صورت کنایهای برای اشاره به کسی که رفتار غیرعادی یا جنونآمیز دارد، به کار رفته است. «دیو دیده» میتواند به افرادی اطلاق شود که دچار تأثیرات جن یا حالتهای ماورایی و غیرطبیعی شدهاند. در متون لغوی مانند «برهان» و «انجمن آرا»، این اصطلاح هم برای جنزدهها و هم برای افرادی با رفتار دیوانهوار استفاده شده است. این عبارت بار معنایی منفی دارد و معمولاً برای توصیف حالتهایی خارج از کنترل عقل و منطق به کار میرود. علاوه بر معنای لغوی، «دیو دیده» نشاندهنده وضعیت ذهنی و روانی فرد است که تحت تأثیر اختلالات روحی یا حالات غیرعادی قرار دارد. استفاده از این صفت در ادبیات کلاسیک بیشتر جنبه تمثیلی و کنایهای دارد و ممکن است به افراد بسیار پرشور، عجیب یا خارج از عرف نیز اشاره کند.
دیو دیده
لغت نامه دهخدا
دیودیده. [ وْ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) دیودید. کنایه از دیوانه و مجنون باشد. ( برهان )( از انجمن آرا ). مصروع. جن زده. پری دار:
دیو دیدم ز خود شدم خالی
دیودیده چنان شود حالی.نظامی.ملک چون جلوه دلخواه نو دید
تو گفتی دیودیده ماه نو دید.نظامی.
فرهنگ فارسی
( صفت ) دیوانه مجنون مصروع.
جمله سازی با دیو دیده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ملک چون جلوه دلخواه نو دید تو گفتی دیو دیده ماه نو دید
💡 دیو دیدم ز خود شدم خالی دیو دیده چنان شود حالی
💡 مرغ دیده است کسی دیو تن و دیو غریو؟ دیو دیده است کسی مرغوش و مرغسیر؟
