دیمکار

لغت نامه دهخدا

دیمکار. [ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) زمین دیم را گویند که زراعت آن به آب باران بعمل آید. ( یادداشت لغتنامه ). دمه جار. ( در تداول مردم قزوین ). || ( نف مرکب ) زراعت کننده. ( یادداشت لغتنامه ). کشاورز کشت دیمی یعنی کشتی که از باران آب خورد.

فرهنگ فارسی

زمین دیم را گویند که زراعت آن ب آب باران بعمل آید.

جمله سازی با دیمکار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 این روستا در دهستان دیمکاران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۳۱ نفر (۱۸۰خانوار) بوده‌است.

💡 این روستا در دهستان دیمکاران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۰۴ نفر (۱۲۶خانوار) بوده‌است.

💡 این روستا در دهستان دیمکاران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۹۱ نفر (۳۷۱خانوار) بوده‌است.

💡 این روستا در دهستان دیمکاران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۷۴ نفر (۱۰۶ خانوار) بوده‌است.

💡 این روستا در دهستان دیمکاران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۵۱ نفر (۱۷۴خانوار) بوده‌است.

روز خوش یعنی چه؟
روز خوش یعنی چه؟
مماشات یعنی چه؟
مماشات یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز