دکین

دکین. [ ] ( اِخ )دهی است از بخش زرند شهرستان ساوه. آب آن از قنات. محصول آن غلات است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).
دکین. [ دُ ک َ ] ( اِخ ) ابن رجاه فُقَیمی. راجز قرن اول هجری. وی در عصر امویان شهرت یافت و عمربن عبدالعزیز را آنگاه که والی مدینه بود مدح گفت. و نیز رجزی در مدح مصعب بن زبیر دارد که از آن استنباط میشود او را در عراق دیده است. و رجزی در توصیف اسب خویش دارد که نشان میدهد او در شام نزد ولیدبن عبدالملک بار یافته است. ( از الاعلام زرکلی ج 3 ص 19، از سمط اللاَّلی و معجم الادباء و الشعر والشعراء ).
دکین. [ دُ ک َ ] ( اِخ ) ابن سعید مزنی. صحابی است. ( از منتهی الارب ).

ابن سعید مزنی. صحابی است.

💡 تپه دکین مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای دکین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه قلعه دکین مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، بخش ملارد، روستای دکین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۹۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 دکین یک اندیس غیرفلزی است که در حوالی شهر اشتهارد استان تهران قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، خاک صنعتی است.