دوئیت
واژهی «دوئیت» یک واژهی مرکب است که از ترکیب «دویی» در فارسی و پسوند «-یت» در عربی ساخته شده است. معنای کلی آن «دوگانگی» یا «مربوط به دو» است و در اصل اشاره به چیزی دارد که با مشارکت دو عنصر شکل میگیرد.
در زمینه موسیقی، دوئیت به قطعه یا اجرایی گفته میشود که توسط دو نفر اجرا میشود. این دو نفر میتوانند خواننده، نوازنده یا هر هنرمند اجرایی باشند که هر کدام نقش مهم و هماهنگ در اجرا دارند. در دوئیت، هماهنگی و تعادل بین اجراکنندگان اهمیت ویژهای دارد؛ بهطوری که هر بخش تکمیلکننده بخش دیگر باشد و در عین حال شخصیت هنری هر اجراکننده نیز حفظ شود.
این اصطلاح علاوه بر موسیقی، به طور استعاری نیز برای هر نوع همکاری یا فعالیت مشترک بین دو نفر به کار میرود، مانند دو نویسنده که روی یک اثر مشترک کار میکنند یا دو مجری که یک برنامه را اجرا میکنند. در هر صورت، ویژگی اصلی دوئیت «تعامل دو جانبه» و «همکاری متقابل» است که باعث ایجاد یک اثر هماهنگ و منسجم میشود.
مترادفها
اجرای دو نفره
لغت نامه دهخدا
دوئیت. [ دُ ئی ی َ ] ( مص جعلی ) ( مرکب از دوئی فارسی + یت عربی ) دوگانگی. این کلمه که به جای دویی استعمال کنند مانند «دارائیت » و نظایر آن مصدر است که از کلمه فارسی ساخته شده است. ( از نشریه دانشکده ادبیات تبریز سال 1 شماره 4 ص 16 ). رجوع به دویی شود.
جمله سازی با دوئیت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نهایت در معیت اتحاد است ز کتمان دوئیت آن مراد است
💡 بحق این اتتحاد است و معیت تمیزش لیک باقی از دوئیت
💡 گیری اگر حجاب دوئیت زچشم دل روشن زچشم شاهد وحدت بصر کنی
💡 صوفی و مفتی خود از دوئیت بریند چون کون خری بیفتند یکسریند
💡 بآب شمشیر عشق نقش دوئیت بشست بزیر زنجیر عشق شیر فلک شد اسیر
💡 از تو عیان است جلوه صمدیت هیچ تو را با خدای نیست دوئیت