دو گمانی

دوگمانی. [ دُ گ ُ ] ( حامص مرکب ) شک و تردید. ( یادداشت مؤلف ): دشمن را به استمالت بدست آوردن خوارتر که به مقاتلت از بیخ برکندن که استیصال دوگمانی بود و پیوستن و وصال تن آسانی. ( راحةالصدور راوندی ).

شک و تردید.

💡 هر دو خیالی هر دو گمانی از شعلهٔ من موج دخانی

💡 باقیان زین دو گمانی می‌برند سوی لانهٔ خود به یک پر می‌پرند