دوطلب. [ دَ دُو طَ ل َ ] ( نف مرکب ) داوطلب. دل انگیز. رجوع به داوطلب شود.
- دوطلب کردن؛ داوطلب کردن.
- || اظهار جرأت و تعهد کاری خطیر کردن از عالم ( از قبیل ) بیره برداشتن که در هندوستان رسم است. ( آنندراج ). داوطلب شدن:
دوطلب کرد سرشکم که به آن کو برسد
همتی بسته نگاهم که به آن رو برسد.تأثیر ( از آنندراج ).دوطلب کرد غزال ختن از وحشت خویش
که به آن نرگس جادو برساند خود را.تأثیر ( از آنندراج ).رجوع به داوطلب شود.
داو طلب.
💡 منشاء اظهار ايمان برخى از يهود هنگام برخورد با مسلمانان يا سلامت فطرت و سذاجتِ سرشت آان بوده يا نفاق و دو چهره بودن آنان. هر دو طلب از ديرباز در جوامع بشرى راه داشتش ه است؛ زيرا برخى از افراد از آن سلامتْ متنعم و بعضى به اين بيمارى مبتلا بوده و هستند و هيچ كدام از اين دو پديده اختصاصى به حوزه اسلامِ به مناى خاص ندارد؛ از اين رو نشان هر دو صفت در ملت يهود يافت مى شود.
💡 منشاء اظهار ايمان برخى از يهود هنگام برخورد با مسلمانان يا سلامت فطرت و سذاجتِ سرشت آان بوده يا نفاق و دو چهره بودن آنان. هر دو طلب از ديرباز در جوامع بشرى راه داشتش ه است؛ زيرا برخى از افراد از آن سلامتْ متنعم و بعضى به اين بيمارى مبتلا بوده و هستند و هيچ كدام از اين دو پديده اختصاصى به حوزه اسلامِ به مناى خاص ندارد؛ از اين رو نشان هر دو صفت در ملت يهود يافت مى شود.
💡 بفرست به خم خانه و جامی دو طلب کن گر بایدت از روح امین ساخت اُلاغی
💡 دل یا غم جانان بودش یا غم دین گر هر دو طلب کند نه آنست و نه این
💡 ساقی دو طلب قدح دو بستان بزم دل ازین و آن برافروز
💡 گر سفرت هست هوس، جان و خرد یار تو بس نصرت ازین هر دو طلب، هجرت انصار ببین
