لغت نامه دهخدا
دهوار. [ دِ ] ( اِخ ) طایفه ای از طوایف ناحیه سراوان کرمان. ( از جغرافیایی سیاسی کیهان ج 98 ).
دهوار. [ دِ ] ( اِخ ) طایفه ای از طوایف ناحیه سراوان کرمان. ( از جغرافیایی سیاسی کیهان ج 98 ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دروازه طایفه ی بختیاری که آثار آن در ضلع جنوبی زاهدان کهنه باقی است، تنها خاطره بازمانده از این طایفهاست. به اعتقاد جی. پی. تیت، طایفه ی بختیاری در ناحیه دهوار یا هامون زندگی میکردند.این ناحیه تا قرن چهاردهم میلادی، قسمتی از محدوده سیستان بودهاست.
💡 فارسی معیار افغانستان بر پایه لهجه کابلی بنا شدهاست. گویشهای فارسی شرقی از نظر گلاتولوگ به سه دسته بزرگ دری، آیماقی و هزارگی تقسیم میشوند. گویش دهواری که در پاکستان رایج است و همچنین گویش منقرضشده پهلوانی نیز از گویشهای فارسی شرقی هستند. لهجههای هراتی، قندهاری، پنجشیری و بلخی از معروفترین لهجههای فارسی افغانستان هستند.