دهان گشاده

دهان گشاده. [ دَ گ ُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) که دهان او گشاده باشد. با دهان باز. گشوده دهان. || کنایه است از متعجب و متحیر:
تیر گردون دهان گشاده بماند
پیش تیغ زبانش چون سوفار.خاقانی.سوفاروش ز حیرت وحشی دهان گشاده
شه چون زبان خنجر کرده به تیر لالش.خاقانی.

که دهان او گشاده باشد.

💡 دهان گشاده اندر میان باغ همی چنانکه دوست گشاده کند بخنده دهان

💡 تیر گردون دهان گشاده بماند پیش تیغ زبانش چون سوفار

💡 سوفار وش ز حیرت وحشی دهان گشاده شه چون زبان خنجر کرده به تیر لالش

💡 چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود مرا به خندهٔ شادی دهان گشاده شود

💡 چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود مرا به خنده شادی دهان گشاده شود