دم زن

دم زن. [ دَ زَ ] ( نف مرکب ) دم زننده. نفس زننده. که نفس بکشد. ( یادداشت مؤلف ):
منت نهنگ دم زن دریای مردمی است
در مردمی ندارد دریای تو نهنگ.سوزنی.و رجوع به دم زدن شود.

دم زننده. که نفس بکشد.

💡 باشد نگاه تیز تو از تیغ تیزتر هر دم زنی به پیکرم از هر نگاه تیغ

💡 از او دم زن در اینجاگه فنا گرد اگر هستی چو او مر صاحب درد

💡 گر تو خواهی کز طریقت دم زنی پای باید بر سر عالم زنی

💡 از او دم زن که او جان و دل تست حقیقت وصل کل زو حاصل تست

💡 بقراط را ز شرم، تو چون دم زنی ز طبّ در خاک نبض مرده درآید به اضطراب

💡 اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما بریدن از تو نتوانیم قطعا