درویش پوش

ساده‌پوش، زاهد‌پوش

تجمل‌گرا، خوش‌پوش، مرفه، پرزرق و برق

درویش پوش. [ دَرْ ] ( نف مرکب ) پوشنده درویش. جامه بتن کننده درویش. کسی که درویش را بپوشد، از قبیل برهنه پوش. ( از آنندراج ). || ( اِ مرکب ) پوشش درویش. || ( نف مرکب ) کسی که پوشش او مثل پوشش درویش باشد. ( آنندراج ). آنکه مانند گدایان جامه می پوشد. ( ناظم الاطباء ). با پوشش درویشان:
تهی دست سلطان درویش پوش
گدائی خر و پادشاهی فروش.نظامی ( از آنندراج ).صاحب آنندراج پس از نقل این بیت نویسد: درست نیست که گفته شود از عالم هنرپوش و سرخ پوش است، چرا که درویش چیزی نیست که او را لباس تن کسی توان گفت، بهر تقدیر لفظ مذکور که در عامه نسخ اسکندرنامه دیده می شود از تصرفات ناسخین است و صحیح پشمینه پوش است چنانچه نسخه های قدیمه به خط ولایت ( یعنی به خط مردم ایران ) بر آن گواهی میدهند.

پوشنده درویش جامه بتن کننده درویش کسی که درویش را بپوشد از قبیل برهنه پوش و عیب پوش پوشش درویش