لغت نامه دهخدا
درویش پرور. [ دَرْ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) درویش پرورنده. تربیت کننده و پرورنده ٔدرویش؛ که عنایت و توجه به درویش دارد:
که پروردگار توانگر توئی
توانا و درویش پرور توئی.سعدی.
درویش پرور. [ دَرْ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) درویش پرورنده. تربیت کننده و پرورنده ٔدرویش؛ که عنایت و توجه به درویش دارد:
که پروردگار توانگر توئی
توانا و درویش پرور توئی.سعدی.
درویش پرورنده تربیت کننده و پرورنده درویش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شهی که شیوه ی درویش پروری داند رموز سلطنت و سرّ سروری داند
💡 که پروردگارا توانگر تویی توانا و درویش پرور تویی