دانه پاشیدن

دانه پاشیدن. [ ن َ /ن ِ دَ ] ( مص مرکب ) فروریختن و پراکنده کردن دانه. افشاندن دانه. دانه افشانی. پراکندن دانه:
بیابان را غزالی نیست بی خلخال چون لیلی
ز زنجیرجنون پاشیدم از بس دانه در صحرا.صائب.|| فریفتن بتدریج با عطا و دهشی. از راه بردن کسی با بخشیدن و دادن چیزی اندک بوی.

فرو ریختن و پراکنده کردن دانه

💡 چو فطرت ناقص افتد حرف بطلان است‌کوششها شرر هم در هوا دارد زمین دانه پاشیدن

💡 نگردد خارخار حرص کم از جمع سیم و زر تهی چشم فزاید دام را از دانه پاشیدن