داغ زدن

داغ زدن. [ زَ دَ ] ( مص مرکب ) پدید آوردن اثر داغ. داغ کردن:
زده خار بر هر گلی داغها
نوائی و برگی نه در باغها.نظامی.نعل دگرگون زده اسپت بطعن
بر رخ ابلیس زده داغ لعن.امیرخسرو.

پدید آوردن اثر داغ

💡 ((نارالتوسم ))، آتش داغ زدن و نشان دار كردن حيوانات. هر قبيله اى ازقبائل عرب براى مشخص كردن حيوانات خود، طى مراسم خاصى در صحرا، آتشىافروخته و رئيس قبيله علامت آن قبيله را داغ نموده، بر پوست حيوان مى نهاد.

💡 به دستور سر استفان، «او» به یک خانه روستایی کاملاً زنانه در «سامویس» فرستاده می‌شود؛ که توسط زنی به نام «آن ماری» اداره می‌شود، جایی که «او» تحت ضرب و شتم بیشتر قرار می‌گیرد و آموزش‌های تسلیم شدن را به‌طور کامل می‌بیند. دوره جدید آموزشی «او» با حلقه انداختن به واژنش و به درخواست سر استفان داغ زدن حروف اول نام تجاریش بر روی پوست «او» به پایان می‌رسد.