خون رفتن

خون رفتن. [ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) جاری شدن خون:
گر تیغ زند بدست سیمین
تا خون رود از مفاصل من.سعدی.خون میرود از جسم اسیران کمندش
یک روز نپرسد که کیانند و کدامان.سعدی.- خون از دل کسی رفتن؛ کنایه از رنج و تعب بسیار داشتن:
از خنده شیرین نمکدان دهانت
خون میرود از دل چو نمک خورده کبابی.سعدی.

جاری شدن خون

💡 طریق عشق جانان چیست در دریای خون رفتن مدان آسان که دشوارست ره بی رهنمون رفتن

💡 بر دو رویم سال و مه این اشک خون رفتن روان از دو رویی کردن دلهای چون روی شماست

💡 نگویم بعد ازین کز خود چو موی از پوست بیرون آ که این دشوار و آسانست اندر رگ چو خون رفتن