خون خدا

خون خدا. [ خ ُ ] ( اِ مرکب ) صاحب خون. خداوند خون. مالک و دارنده خون:
از بسی خون که خون خدایش مرد
جوی خون رفت و گوی سر می برد.نظامی.

صاحب خون خداوند خون

💡 باب یزدان وجه حق خون خدا نفس مشیت لوحش اله جمله اینان یا برون ز اینان کدامی

💡 پنداشت آنکه کشت حسین را و شد تمام یا میتوان که خون خدا زیر پا نمود

💡 ای خاک پاک مدفن خون خدا تویی آیینه دار مشعل راه هدی تویی

💡 خون حسین هر که نه خون خدای خواند در امر این قضیه کجا اعتنا کند

💡 خیز و ره عشق به ارباب هوس تنگ کن پنجه ز خون در نظر خون خدا رنگ کن

💡 حیرانم از تهور قومی که بی دریغ قائم به روی خون خدا می کشند تیغ