لغت نامه دهخدا
خوش نژاد. [ خوَش ْ / خُش ْ ن ِ ]( ص مرکب ) اصیل. که نژاد خوش دارد. خوش نسل. نژاده.
خوش نژاد
فرهنگ فارسی
اصیل که نژاد خوش دارد خوش نسل
جمله سازی با خوش نژاد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بامدادان اسبهای خوش نژاد برد میدان بهر بیع آن اوستاد
💡 همی پارسا و همی شاه زاد همی راستگو و همی خوش نژاد
