لغت نامه دهخدا
خوش حنین. [ خوَش ْ/ خُش ْ ح َ ] ( ص مرکب ) خوش صدا. خوش آواز:
گفت ای طوطی خوب خوش حنین
هین چه بودت این چرا گشتی چنین.مولوی.
خوش حنین
فرهنگ فارسی
خوش صدا خوش آواز
جمله سازی با خوش حنین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آن میر مطربان که ورا نام بلبل است مست است و عاشق گل از آن است خوش حنین
