خوش حدیث

خوش حدیث. [ خوَش ْ / خُش ْ ح َ ] ( اِ مرکب ) حدیث خوش. حدیث خوب. حدیث نیکو:
هست شعر آن خوش حدیثی کاستماعش کرده اند
هم نبی و هم ولی و هم امیر و هم امام.سوزنی.|| ( ص مرکب ) خوش سخن. خوش گفتار. خوشگو. خوب سخن.

حدیث خوش حدیث خوب

💡 خبر وصل کز تو داد رسول خوش حدیثی ست گرچه نیست صحیح

💡 هست شعر آن خوش حدیثی کاستماعش کرده اند هم نبی و هم وصی و هم امیر و هم امام

💡 وزین سخن بگذشتیم و یک غزل ماندست تو خوش حدیث کنی سعدیا بیا و بیار

💡 مشو در خط از پند خاقانی ای جان که این خوش حدیثی است بر دفتر افکن