لغت نامه دهخدا
خوش بیانی. [ خوَش ْ / خُش ْ ب َ ] ( حامص مرکب ) خوش سخنی. نکوسخنی. خوب گفتاری.خوش کلامی. نیکوگفتاری. خوش زبانی. ( یادداشت مؤلف ).
خوش بیانی
فرهنگ فارسی
خوش سخنی نکو سخنی
جمله سازی با خوش بیانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 واعظ چو خوش بیانی، حراف و نکته دانی اما همین زبانی، کردار گو نباشد
