خورشید اقتباس

خورشیداقتباس. [ خوَرْ / خُرْ اِ ت ِ ] ( ص مرکب ) درخشان. تابان. || کنایه از زیرک و باذکاء است: بر ضمیر خورشیداقتباس سخن شناس مخفی نخواهد بود. ( حبیب السیر ج 3 ص 1 ).

درخشان تابان

💡 ذره ئی از شمع رأیش کرد خورشید اقتباس وز فروغ آن چراغ مهر انور در گرفت

💡 ذره ئی از نور رایش کرد خورشید اقتباس تا جهان افروز شد شمعی برین نیلی لگن

💡 گرچه خورشید اقتباس از شمع رویت می کند روشن و تابان چو نور صبح سیمای تو نیست

💡 این مقام فقر خورشید اقتباس کی شود حاصل کسی را در لباس