خورشید عذار

خورشیدعذار. [ خوَرْ / خُرْ ع ِ ] ( ص مرکب ) خورشیدصورت. خورشیدچهره. خوبروی. جمیل. خوش منظر.

خورشید صورت خورشید چهره

💡 تا درین قصر مقرنس نتواند دادن کش نشان از رخ آن شمسهٔ خورشید عذار

💡 داشت در ستر خلافت دو نگار هر دو مه طلعت و خورشید عذار

💡 بس که در میکده خورشید عذاران فرشند آب در دیده پیمانه نگیرد آرام

💡 محتشم کشته آنست که در کلبهٔ خود شمع مجلس کندت ای مه خورشید عذار

💡 ما در چه شماریم که خورشید عذاران از هاله خط ماه ترا حلقه بگوشند

💡 آنک نقش رخ خورشید عذاران می بست چون نظر کرد رخ مهوش خود می آراست