لغت نامه دهخدا
خودمراده. [ خوَدْ / خُدْ م ُ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) خودپسند. خودسر. خودکام. خودکامه.مستبد. مستبدبالرأی. خودرای. خودرایه:
فرمان نبرند زآنکه هستند
از غایت ناز خود مراده.میرخسرو ( آنندراج ).
خودمراده. [ خوَدْ / خُدْ م ُ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) خودپسند. خودسر. خودکام. خودکامه.مستبد. مستبدبالرأی. خودرای. خودرایه:
فرمان نبرند زآنکه هستند
از غایت ناز خود مراده.میرخسرو ( آنندراج ).
خودپسند خودسر
💡 چون راست است آخر با تو طریق خسرو او نامراد مسکین تو شوخ خود مراده
💡 خسرو، ز بتان کرشمه بد نیست معشوقه خود مراده باید