معنی خوب سرشت

لغت نامه دهخدا

خوب سرشت. [ س ِ رِ ]( ص مرکب ) خوش طبیعت. خوش طینت. خوش ساخته:
در گشادی و درشدی ببهشت
دیدی آن نقشهای خوب سرشت.

خوش طبیعت خوش طینت

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 هرچه گفتی ز رای خوب سرشت خردش بر نگین دل بنوشت

💡 نیک و بد نیست چو در دست کسی باده بیار فانی ار زشت خصال آمد و گر خوب سرشت

💡 مائیم و می ناب و بتی خوب سرشت نه بیم ز دوزخ و نه امید بهشت